Biografie

                                                 

Verhalen spelen vanaf mijn kindertijd een grote rol in mijn leven.  Mijn vader verzon elke avond voor het slapengaan een nieuw avontuur, dat wij, kinderen, ademloos aanhoorden.  Ridders werden favoriet. Ik verslond de jongensboeken die daarover gingen en liet de meisjesboeken links liggen. Ik wilde altijd de ridder zijn, nooit de jonkvrouw. Ik vond het oneerlijk dat meisjes niet in een harnas met zwaaiend zwaard de dorpelingen konden redden van de snode roofridder,  maar in een mooie jurk moesten afwachten tot de edele held hen redden zou. Ik verzon daarom mijn eigen verhalen met vrouwen in de hoofdrol die ik nooit optekende.

In de stroom des levens raakten de werelden in mijn hoofd verloren, tot ik in de jaren negentig de Arthur-legende herontdekte. Ook nu identificeerde ik me met Merlijn, niet met Morgan le Fay, en verkoos ik de ridders boven Arthur en Guinevere. Ik deed een eerste poging tot het schrijven van een middeleeuwse roman (met een hamster in de hoofdrol- jawel met laarsjes en een dolkje!) die jammerlijk mislukte. Dat manuscript heb ik overigens nog steeds.

Begin 2000 raakte ik geïnteresseerd in het filmgenre “horror”, speciaal weerwolven trokken mijn aandacht. De tegenstelling tussen het menselijke en dierlijke deel sprak me erg aan.  Er drongen zich vragen aan me op: in hoeverre moet je een dierlijk deel van jezelf onderdrukken en wat voor gevolgen heeft dat als je het niet doet? De Weerwolf leek symbool te gaan staan voor die vraag. Ik ergerde me aan de manier waarop deze wezens bijna altijd werden neergezet –monsterlijk en kwaadaardig. Dat kon niet kloppen. Het waren wolven. Dat zijn sociale, intelligente dieren. Dus,concludeerde ik, dat moest voor weerwolven ook gelden en deed de filmindustrie de Weerwolf geen recht.

Ik begon naar literatuur te zoeken die handelde over weerwolven. Ik kwam van alles tegen, van de klassieke Weerwolf, en de erotische kant van dit wezen, tot een meer realistische benadering. Dat was het moment dat ik besloot: hier ga ik ook over schrijven. Niet met de bedoeling een boek uit te geven, maar om te kijken of ik het kon.

 

Roselynd  Randolph (geb 06 05 1967) woont met haar man en honden in een dorpje,gelegen in een inspirerende bosrijke omgeving, ideaal voor weerwolven. Naast haar werkzaamheden als auteur maakt ze deel uit van de jury van Fantastels, de verhalenwedstrijd in de genres science fiction,fantasy en horror.