Hoewel "poetsdoek" en "toetsenbord" alletwee een "oe" hebben, gaat dat niet samen.  Na het Keltfest heb ik van mijn gewone baan een dagje vrijaf genomen. Met Elfia was me dat zo hard op mijn dak gevallen:twee dagen signeren en dan gelijk weer aan de slag plus een huishouden dat roept om een doekje, dat ik het nu anders heb gedaan, tot volle tevredenheid.

Mijn steun en toeverlaat is wel naar zijn werk, en dat geeft mij de rust en ruimte om mijn laptop af te wisselen met de poetsdoek, zonder dat iemand daarbij steeds in de weg loopt, of mij vooral verteld hoe het anders moet. Ook voor de hondjes is het fijn dat ik nog even thuis blijf. Mijn "wolven" liggen nu op de bank: op de rug, alles schandalig open en bloot, poten wijd uit en snurken maar. 't is toch wat... Toen we ze gisteren kwamen halen, zat "Oma's" permanent in een verwilderde bos en "Opa" keek zo verschrikt uit zijn ogen, dat wij vrezen dat de twee ondieren hen voorgoed hebben afgeschrikt. Nochthans doen wij onze best hen op te voeden. Kennelijk zonder resultaat. Alweer een "oe " dus..We hebben besloten dat ze voortaan maar mee gaan. Ik wil mijn ouders niet voortijdig grijs laten worden...We moeten alleen nog een leuke gimmick bedenken voor ze.

Keltfest was een belevenis op zich: ik wist niet zo goed wat ik ervan kon verwachten. Het had een hele andere sfeer en ander type mens dan Elfia. Zeker zo interessant moet ik zeggen. Het appelleerde in elk geval wel aan mijn innerlijke "wolf" voor zover ik die heb. Ik verander niet van vorm, hoe ik ook mijn best doe. :)

We stonden naast het grote podium voor de dansen en ik ben regelmatig uit de tent geschoten om een kijkje te nemen. Het dient zeker als inspriratiebron voor mijn 3e boek, dus dat nam ik ook even mee. Mijn tweede vlot goed, beter dan verwacht. Mijn deadline is 01 juni en dan ga ik het laten rusten. "sudderen" noem ik dat. Na een paar weken pak ik het weer op, en loop ik het allemaal nog eens na. Dan gaat het naar de redactie en gaat het echte herschrijven beginnen. Als alles goed gaat, ziet het tweede deel in  april 2014 het levenslicht. Ondertussen werk ik verder aan deel drie!

Dat brengt me weer tot de poetsdoek. Hij roept me. Dus daar geef ik nu even gehoor aan. Even maar, hoor!